WK vol pech kleurt brons dankzij Kevin

Lekke banden: het thema waarmee het wereldkampioenschap in het Luxemburgse Bieles de geschiedenis in zal gaan. Ook wij werden niet gespaard, maar Kevin Pauwels sleepte toch nog brons uit de brand.

Drie lekke banden voor Kevin Pauwels, zes voor Michael Vanthourenhout: ons WK werd er één van constant wisselen en terugvechten uit de achtergrond. Net zoals dat bij heel wat tegenstanders het geval was. Jammer, want dat Kevin en Michael over een ijzersterk stel benen beschikten, bewezen ze beiden in de openingsronden. Het leverde uiteindelijk een respectievelijke bronzen plak en zeventiende plek op.

Zijn eerste lekke tube sloeg Kevin in de beginfase weg uit het wiel van Mathieu van der Poel, maar eerlijk als hij was gaf onze WK-rots in de branding aan dat meer dan die derde plek ook zonder pech allicht niet haalbaar was geweest. "Want toen ik met Mathieu op kop reed, zat ik toch à bloc. Zonder die twee lekke tubes nadien was ik misschien nog in de buurt van Wout Van Aert kunnen blijven, maar allicht zou ik uiteindelijk toch ook derde geworden zijn."

En dus onthoudt Kevin vooral het positieve: "Ik had echt een goeie dag. Ja, ik stond al vaak op het podium van een WK, maar dat blijft plezant zijn." Kevin heeft nu al vijf bronzen WK-medailles in de kast hangen. De vorige vier verzamelde hij in Sankt Wendel (2011), Koksijde (2012), Hoogerheide (2014) en vorig jaar in Zolder.

Bij Michael was de ontgoocheling na afloop enorm. Logisch, want ook hij leek met een sterk begin een stevige kanshebber op een medaille: "In de vierde ronde reed ik voor het eerst lek, en nadien gebeurde het iedere ronde op dezelfde plek, een heel eind voor de materiaalpost. Als dat een eerste keer gebeurt, kan je jezelf nog oppeppen. Maar na enkele lekke tubes weet je dat het voorbij is. Een grote ontgoocheling. Die derde plek zat er sowieso in, voelde ik. Maar pech heeft er anders over beslist."

Bij onze beloften waren het geen lekke banden, maar twee valpartijen die Eli Iserbyt ver terugsloegen. Geen excuus, zo vond de uittredende wereldkampioen zelf: "Ik speelde alles of niets, en het werd niets. Toen ik in de tweede ronde in tweede positie kwam te zitten, wou ik zo snel mogelijk achter Joris Nieuwenhuis aangaan. Iets te snel, want ik was te ontstuimig en door een val was alles in twee seconden voorbij. Ik voelde direct iets in mijn rug schieten en geraakte nadien ook nog wat onderkoeld. En het vertrouwen op de fiets was ik na een tweede val helemaal kwijt. Dit is een grote teleurstelling."

Eli finishte uiteindelijk als zeventiende en rijdt vanaf volgende week dus in zijn gewone Marlux - Napoleongames-tenue. Kobe Goossens deed met een vijftiende plek iets beter, maar ook hij had op meer gehoopt. De verhoopte superdag kwam er echter niet voor Kobe, en er waren ook wat incidentjes in de slotfase die hem enkele plekjes kostten.

(Foto's Photopress.be en Davy De Blieck)

Volg onze renners op de voet! Schrijf u in op onze nieuwsbrief:

Email: